Recente berichtgeving toont opnieuw schokkende ervaringen van jongeren in de jeugdzorg — ervaringen die om fundamentele verandering vragen. Volgens AD.nl kwamen uit interne en externe bronnen verhalen naar buiten over jongere meisjes in een instelling die zo ongelooflijk veel angst voelden, dat ze uit paniek op hun kamer in een emmer moesten plassen omdat zij zich niet veilig voelden om naar het toilet te gaan (dit voorbeeld symboliseert vooral de emotionele en fysieke onveiligheid die zij ervoeren).
Het probleem was volgens een oud-medewerker niet alleen dat deze jongeren waren beschadigd vóór hun opname, maar dat het systeem vaak zelf bijdroeg aan extra kwetsbaarheid en onveiligheid. Er was gebrek aan professioneel geschoold personeel, en begeleiding bestond deels uit inhuurkrachten (zzp’ers, uitzendkrachten) zonder gedegen screening. Daardoor wisten medewerkers vaak niet wie ze onder hun hoede hadden.
In de praktijk leidde dit tot situaties waarin de machtspositie van begeleiders gecombineerd met de afhankelijkheid van jongeren tot ernstige grensoverschrijdingen kon leiden. De oud-medewerker beschrijft hoe sommige begeleiders de werkrelatie affectief misbruikten: wat begon als onschuldige sociale activiteiten veranderde in ongepaste aandacht en afhankelijkheid, juist omdat de jongeren in de instelling niet zelf de regie hadden over hun eigen veiligheid.
In één van de onderzochte locaties — Rijnhove, onder beheer van iHub — werden zelfs drie oud-medewerkers door het Openbaar Ministerie verdacht van seksueel misbruik van minderjarigen.
Dat dit geen incident is, blijkt uit de structurele problemen die naar voren komen:
Onvoldoende screening en toezicht op begeleiders, waardoor mensen zonder juiste professionaliteit en integriteit konden werken.
Personeelstekorten en ongebalanceerde nachtbezetting, wat de veiligheid van jongeren in risicosituaties ondermijnde.
De afhankelijkheidsrelatie tussen begeleider en jongere kan misbruikt worden; een kwetsbare positie vraagt juist om extra waarborgen en checks.
Hoewel de organisatie sinds de inspectierapporten verbeteringen zegt door te voeren — zoals het inzetten van onafhankelijke vertrouwenspersonen en striktere selectieprocedures — blijft het verontrustend dat geen garanties gegeven kunnen worden voor toekomstige veiligheid.
